Al-Mutanabbi

Abu al-Hassan Mosque: مسجد ابوالحسن یک مسجد محله ای تاریخی در فس البالی ، مدینه قدیمی فس ، مراکش است. این خیابان در خیابان Tala'a Seghira ، نزدیک مدرسه Bou Inania واقع شده است.
Abu al-Hasan al-Ahwazi: ابوالحسن اهوازی ریاضیدان و ستاره شناس ایرانی در قرون چهارم هجری / دهم میلادی و پنجم هجری / یازدهم (میلادی) بود. از نام وی پیداست که او اصالتاً اهوازی بوده است. البیرونی چندین بار در آثارش نام خود را ذکر کرده است که نشانگر اهمیت آثار وی است. اهوازی خود در یکی از کتابهای خود از ابو جعفر الخزین نام برد. از آنجا که الخازین در سال 360 هجری قمری درگذشت ، می توان نتیجه گرفت که سالهای پایانی زندگی اهوازی همزمان با کودکی بیرونی بوده است. تنها اثر برجای مانده از اهوازی کتابی است به نام شرح المقال al العشیر من کتاب القولیدوس .
Al-Ash'ari: الاشعری یک متکلم مکتبی مسلمان سنی عرب و بنیانگذار مشهور اشعریسم یا الهیات اشعری بود ، که به "مهمترین مکتب کلامی در اسلام سنی" تبدیل شد.
Al-Ash'ari: الاشعری یک متکلم مکتبی مسلمان سنی عرب و بنیانگذار مشهور اشعریسم یا الهیات اشعری بود ، که به "مهمترین مکتب کلامی در اسلام سنی" تبدیل شد.
Al-Ash'ari: الاشعری یک متکلم مکتبی مسلمان سنی عرب و بنیانگذار مشهور اشعریسم یا الهیات اشعری بود ، که به "مهمترین مکتب کلامی در اسلام سنی" تبدیل شد.
Abu l-Hasan al-Isfahani: آیت الله العظمی سید ابوالحسن الموسوی اصفهانی یک مرجع شیعه ایرانی-عراقی بود.
Abul Hasan ash-Shadhili: ابوالحسن آش شادلیلی معروف به شیخ الشهدیلی [593 ق / 1196 م - 656 ق / 1258 م] یک دانشمند اسلامی تأثیرگذار مراکشی و صوفی بنیانگذار نظم صوفی شادلی بود.
Abu al-Hasan al-Shushtari: ابوالحسن علی بن عبدالله النیمری به عنوان شوشتری یا الصوستری شیخ ، فیلسوف ، حقوقدان و شاعر صوفی اهل اندلس بود. وی به دلیل شعرهایش که بعداً برای آواز خواندن با استفاده از تک آهنگ های ساده برای ستایش خدا با اصطلاحات موسیقی روزمره طراحی شده است ، آواز و شهرت او بیشتر شناخته شده است ، که بیش از صدها شاگرد در برادری شوشتریه ، به رسمیت شناخته شد.
Abu al-Hasan al-Tabari: ابوالحسن احمد بن محمد الطبری متولد آمل ، پزشکی تبری (مازندرانی) در قرن دهم از طبرستان بود. وی پزشک رکن الدوله ، حاکم آل بویه بود.
Ziryab: ابو L-حسن علی بن نافع، بهتر است به عنوان زریاب یا Zeryab شناخته شده اندلس دوره اسلامی در قرون وسطی یک خواننده، نوازنده عود، آهنگساز، شاعر و معلم که به زندگی و در عراق، شمال آفریقا مشغول به کار شد، و. او همچنین با دانش در زمینه نجوم ، جغرافیا ، هواشناسی ، گیاه شناسی ، لوازم آرایشی ، هنر آشپزی و مد به عنوان یک پلیم شناخته می شد. نام مستعار او Ziryab از کلمه فارسی jay-bird زریاب گرفته شده است ، که "Ziryab" تلفظ می شود. او همچنین در اسپانیایی به عنوان میرلو ("مرغ سیاه") شناخته می شود. وی در دربار بنی امیه قرطبه در ایبریای اسلامی فعال بود. وی برای اولین بار در دربار عباسیان در بغداد ، عراق ، زادگاهش ، به عنوان مجری و شاگرد موسیقیدان و آهنگساز بزرگ ایرانی ، اسحاق الموسیلی به شهرت رسید. خانواده موسیلی اصالتاً اهل شهر کوفه عراق بودند.
Abu al-Hasan as-Said al-Mutadid: ابوالحسن سعید معتدد یک خلیفه آل موحد بود که از سال 1242 تا زمان مرگ وی سلطنت کرد. وی فرزند ادریس مأمون بود.
Abū al-Ḥasan ibn ʿAlī al-Qalaṣādī: ابو الاصان بن العلی بن محمد بن بن علی علی القرشی القلاعدی ریاضیدان عرب مسلمان از الاندلس و متخصص فقه میراث اسلامی بود. فرانتس ووپك اظهار داشت كه القلاعدی بعلت برداشتن "اولین قدمها در جهت معرفی نمادگرایی جبری" به عنوان یكی از تأثیرگذارترین صداها در نت جبری شناخته شده است. وی كتابهای زیادی راجع به حساب و جبر نوشت ، از جمله در زمینه التبسیره. الحصاب
Abu al-Hasan Ali ibn Othman: ابو الحسن علی بن عثمان ، سلطان سلسله مارینید بود که بین سالهای 1331 تا 1348 در مراکش سلطنت کرد. در سال 1333 وی جبل الطارق را از کاستیا به تصرف خود درآورد ، اگرچه تلاش بعدی برای گرفتن طریفه در سال 1339 با بی بند و باری پایان یافت. وی در آفریقای شمالی سلطنت خود را بر تلمسن و ایفریکیا گسترش داد ، که شمال شمال الجزایر و تونس را در بر گرفت. تحت سلطنت وی قلمروهای مارینی در مغرب برای مدت کوتاهی منطقه ای را در بر می گرفت که با خلافت قبل از آلمحاد رقابت می کرد. با این حال ، وی به دلیل شورش قبایل عرب مجبور به عقب نشینی شد ، کشتی غرق شد و بسیاری از طرفداران خود را از دست داد. پسرش ابو اینان فاریس قدرت را در فاز به دست گرفت. ابو الحسن در تبعید در کوههای اطلس بلند درگذشت.
Abū al-Ḥasan ibn ʿAlī al-Qalaṣādī: ابو الاصان بن العلی بن محمد بن بن علی علی القرشی القلاعدی ریاضیدان عرب مسلمان از الاندلس و متخصص فقه میراث اسلامی بود. فرانتس ووپك اظهار داشت كه القلاعدی بعلت برداشتن "اولین قدمها در جهت معرفی نمادگرایی جبری" به عنوان یكی از تأثیرگذارترین صداها در نت جبری شناخته شده است. وی كتابهای زیادی راجع به حساب و جبر نوشت ، از جمله در زمینه التبسیره. الحصاب
Abu'l-Hasan (artist): ابوالحسن ، از دهلی هند ، یک نقاش مینیاتور مغول در زمان جهانگیر بود.
Abu al-Hasan as-Said al-Mutadid: ابوالحسن سعید معتدد یک خلیفه آل موحد بود که از سال 1242 تا زمان مرگ وی سلطنت کرد. وی فرزند ادریس مأمون بود.
Haly Abenragel: ابو الاصان علي بن ابي الرجيل الشيباني منجم عربي در اواخر قرن دهم و اوايل قرن 11 بود ، كه بيشتر به خاطر كتاب البيري و فاعل آن نوجام شهرت داشت .
Abu al-Hassan Ali ibn Mohammed al-Zarwili: ابوالحسن علی بن محمد بن عبد الحق الیسوتی از زرویلی معروف به ال Sughayer از قدی تازه و بعداً قاضی فاض بود. او اصالتاً بربری داشت. آل Zarwili تفسیر از 12 جلد در مدونه توسط ابن سحنون بن سعید نوشت و "قطب \" توسط معاصران خود در نظر گرفته شد.
Ali ibn al-Athir: ابوالحسن علی بن محمد بن محمد اشبانى ، معروف به على عز الدین ابن اثیر الجازارى (1233-11160) مورخ و زندگینامه نویس عرب یا کرد بود که به زبان عربى نوشت و اهل خانواده ابن اثیر. در بیست و یک سالگی برای ادامه تحصیل با پدرش در موصل اقامت گزید و در آنجا خود را وقف مطالعه تاریخ و سنت اسلامی کرد. مطابق نسخه 1911 دایره المعارف بریتانیکا ، وی در جزیرات بن عمر ، امپراتوری سلجوقی متولد شد. این شهر در ترکیه امروزی واقع شده است.
Ali ibn al-Athir: ابوالحسن علی بن محمد بن محمد اشبانى ، معروف به على عز الدین ابن اثیر الجازارى (1233-11160) مورخ و زندگینامه نویس عرب یا کرد بود که به زبان عربى نوشت و اهل خانواده ابن اثیر. در بیست و یک سالگی برای ادامه تحصیل با پدرش در موصل اقامت گزید و در آنجا خود را وقف مطالعه تاریخ و سنت اسلامی کرد. مطابق نسخه 1911 دایره المعارف بریتانیکا ، وی در جزیرات بن عمر ، امپراتوری سلجوقی متولد شد. این شهر در ترکیه امروزی واقع شده است.
Abu al-Hassan Mosque: مسجد ابوالحسن یک مسجد محله ای تاریخی در فس البالی ، مدینه قدیمی فس ، مراکش است. این خیابان در خیابان Tala'a Seghira ، نزدیک مدرسه Bou Inania واقع شده است.
Abu al-Hassan al-Amiri: ابوالحسن محمد بن یوسف العامری یک متکلم و فیلسوف مسلمان با اصالت عرب بود که سعی در تطبیق فلسفه با دین و تصوف با اسلام متعارف داشت. در حالی که العامری معتقد بود حقایق آشکار شده اسلام از نتایج منطقی فلسفه برتر است ، وی اظهار داشت که این دو با یکدیگر تناقض ندارند. العامری پیوسته در پی یافتن زمینه های توافق و ترکیب بین فرقه های ناهمگون اسلامی بود. با این حال ، وی اعتقاد داشت که اسلام از نظر اخلاقی نسبت به سایر ادیان ، به ویژه آیین زرتشت و آیین منش ، برتر است.
Abu al-Hassan al-Kharaqani: ابوالحسن علی بن احمد بن سلمان الخراقی یکی از استادان صوفی اسلام است. وی در سال 963 از پدر و مادر پارسی در خراسان در روستایی به نام قلعه نو خرگان متولد شد و در روز عاشورای سال 1033 درگذشت.
Al-Hasan al-Yusi: ابوعلی الحسن بن مسعود یوسی (1631–1691) نویسنده صوفی مراکشی بود. وی را بزرگترین دانشمند مراکشی قرن هفدهم می دانند و از نزدیکان اولین سلطان آلوییت رشید بود. الیوسی در قبیله ای از بربرها به نام آیت یوسی ، درست در شمال فس به دنیا آمد. وی با زهرا بنت محمد ب ازدواج کرده بود. موسی الفاسی. آل یوسی در سن بسیار جوانی برای زیارت مادام العمر روستای زادگاه خود را ترک کرد. او بركاته خود را از شیخ محمد بن نصیر از طریقه نصیریه طامگروت دریافت كرد و در زاویه دیلا نزد محمد الحج بن ابوبكر دیلایی تحصیل و تدریس كرد.
Al-Ash'ari: الاشعری یک متکلم مکتبی مسلمان سنی عرب و بنیانگذار مشهور اشعریسم یا الهیات اشعری بود ، که به "مهمترین مکتب کلامی در اسلام سنی" تبدیل شد.
Great Sphinx of Giza: ابوالهول بزرگ جیزه ، که معمولاً از آن با عنوان ابوالهول جیزه یا فقط ابوالهول یاد می شود ، یک مجسمه سنگ آهک از یک تاخر خوابیده است ، یک موجود افسانه ای. مستقیم از غرب به شرق ، در فلات جیزه در کرانه غربی رود نیل در جیزه ، مصر قرار دارد. به نظر می رسد صورت ابوالهول نمایانگر فرعون خفره است.
Abu al-Hawl (newspaper): ابوالحول روزنامه ای عربی زبان بود که از سائو پائولو ، برزیل ، 1906–1941 منتشر می شد. مقاله توسط راشد الخوری منتشر شده است.
Abu al-Husain al-Nuri: احمد بن ابوالحسین النوری ، معروف به نوری ، مقدس مقدس صوفی اولیه بود. او اصالتی پارسی داشت ، اما در سال 840 م در بغداد متولد شد و بیشتر عمر خود را گذراند. او نویسنده مقام القلوب است . او معروف است که می گوید: "من خدا را دوست دارم و خدا مرا دوست دارد". او یکی از نخستین صوفیان است که به وضوح عرفانی بود ، همانطور که با گفتار وی \ "پیوستن با حقیقت جدا شدن از هر چیز دیگر است ، همانطور که جدا شدن از هر چیز دیگر پیوستن به آن \"
Abdulrahman Ibrahim Ibn Sori: عبدالرحمن بن ابراهیما سوری (1729–1829) یک شاهزاده و امیر آفریقایی بود که در منطقه Fouta Jallon در گینه ، آفریقای غربی اسیر شد و به بازرگانان برده فروخته شد و در سال 1788 به ایالات متحده آورده شد. ارباب برده او توماس فاستر از او به عنوان "شاهزاده" نام برد ، عنوانی که تا آخرین روزهای خود حفظ می کرد. پس از گذراندن 40 سال در بردگی ، در سال 1828 به دستور جان کوینسی آدامز رئیس جمهور آمریکا و هنری كلی وزیر امور خارجه پس از آزادی سلطان مراكش آزاد شد.
Bajkam: ابو الحسین باجکام المکانی ، که به او باجکام ، باجکام یا باچکام گفته می شود ، یک فرمانده نظامی ترکیه و مقام خلافت عباسی بود. غلام سابق زیاریان، Bajkam وارد خدمت عباسی پس از ترور از Ziyarid حاکم مرداویج زیاری در 935. در زمان تصدی پنج ساله خود را در دادگاه خلافت در بغداد، او اعطا شد عنوان امیر umara، تحکیم سلطه خود را بر خلفای الرضی و المتقی و دادن قدرت مطلق به وی بر قلمرو آنها. باجکام در طول حکومت خود توسط مخالفان مختلف ، از جمله سلف خود به نام امیر الامرا ، محمد بن رائق ، بارییدهای مستقر در بصره ، و خاندان آل بویه ایران به چالش کشیده شد ، اما او موفق شد کنترل خود را تا زمان مرگ حفظ کند. او در سال 941 ، اندکی پس از الخطاب المتقی به عنوان خلیفه ، توسط یک حزب کرد به قتل رسید. باجکام هم به دلیل حاکمیت قاطع و هم به خاطر حمایت از روشنفکران بغداد که به او احترام می گذاشتند و در بعضی موارد با او دوست بودند ، شهرت داشت. مرگ وی منجر به خلأ در قدرت مرکزی شد و نتیجه آن یک دوره کوتاه بی ثباتی و جنگ در بغداد بود.
Abu al-Husayn al-Basri: ابوالحسین البصری فقیه و متکلم معتزلی بود. وی کتاب "المعتمد فی اصول الفقه " را نوشت ، یک منبع اصلی نفوذ در اطلاع رسانی مبانی فقه اسلامی تا "المحسول فی علم الأصول" فخرالدین رازی.
Abu al-Husain al-Nuri: احمد بن ابوالحسین النوری ، معروف به نوری ، مقدس مقدس صوفی اولیه بود. او اصالتی پارسی داشت ، اما در سال 840 م در بغداد متولد شد و بیشتر عمر خود را گذراند. او نویسنده مقام القلوب است . او معروف است که می گوید: "من خدا را دوست دارم و خدا مرا دوست دارد". او یکی از نخستین صوفیان است که به وضوح عرفانی بود ، همانطور که با گفتار وی \ "پیوستن با حقیقت جدا شدن از هر چیز دیگر است ، همانطور که جدا شدن از هر چیز دیگر پیوستن به آن \"
Ibn Muʿādh al-Jayyānī: اباعبدالله محمد بن مʿāجد الجایانی ریاضیدان ، دانشمند اسلامی و قاضی از الاندلس بود. الجایانی تفسیرهای مهمی درباره عناصر اقلیدس نوشت و اولین رساله معروف در مثلثات کروی را نوشت.
Abu al-Jud: ابو الجد ، محمدباد Aḥmad b اللیث ریاضیدان ایرانی بود. او در قرن 10 زندگی می کرد و معاصر البیرونی بود. از زندگی وی اطلاعات زیادی در دست نیست. به نظر می رسد وی در شرق خراسان ، در قلمرو سامانیان زندگی می کرده است. سعید اندلسی ادعا کرد که وی در والنسیا (بالانسیا) زندگی می کند و در سال 1014 یا 1015 درگذشت ، اما منابع دیگر این اطلاعات را ذکر نکردند. به احتمال زیاد وی پس از کسب دانش مقدماتی در مورد ریاضیات دبیر شده است.
Al-Karaji: ابی بکر محمد بن الاسان الکرجی ریاضیدان و مهندس پارسی در قرن دهم بود که در بغداد شکوفا شد. وی در کرج ، شهری نزدیک تهران متولد شد. سه اثر اصلی وی که از او برجای مانده است ریاضی است: البدیع فی الحصاب ، الفخری فی الجبر و مقابله و الکافی فی الحساب .
Abu Khayr al-Masri: عبدالله عبدالرحمن محمد رجب عبدالرحمن ، معروف به احمد حسن ابوالخیر المصری ، یک رهبر القاعده مصر بود که به عنوان معاون عمومی ایمن الظواهری ، رهبر القاعده توصیف شده است.
Abu Ja'far al-Khazin: ابوجعفر محمد بن حسین Khazin، همچنین به نام آل Khazin، یک ستاره شناس مسلمان ایرانی و ریاضیدان از خراسان بود. او هم روی نجوم کار کرد و هم نظریه اعداد.
Abu Ja'far al-Khazin: ابوجعفر محمد بن حسین Khazin، همچنین به نام آل Khazin، یک ستاره شناس مسلمان ایرانی و ریاضیدان از خراسان بود. او هم روی نجوم کار کرد و هم نظریه اعداد.
Abu-Mahmud Khojandi: ابومحمود حمید بن خضر خوجندی یک ستاره شناس و ریاضیدان مسلمان مسلمان بود که در اواخر قرن 10 زندگی کرد و به ساخت رصدخانه ای در نزدیکی شهر ری ، در ایران کمک کرد. وی در خجند متولد شد. یک نیم تنه برنز از این ستاره شناس در یک پارک در خوجند امروزی ، که اکنون بخشی از تاجیکستان است ، وجود دارد.
Muhammad ibn Musa al-Khwarizmi: محمد بن موسی الخوارزمی یا خوارزمی و قبلاً به عنوان الگوریتمی لاتین شده بود ، یک پیرمرد پارسی بود که آثار بسیار تأثیرگذاری در ریاضیات ، نجوم و جغرافیا تولید کرد. در حدود سال 820 م به عنوان منجم و مسئول کتابخانه مجلس حکمت در بغداد منصوب شد.
Al-Kindi: ابو یوسف یعقوب بن عیسق aṣ-āḥabbāḥ ال Kindī یک فیلسوف ، عرب ، ریاضیدان ، پزشک و موسیقی دان مسلمان عرب بود. الکندی اولین فیلسوف مشائی اسلامی بود و از او به عنوان "پدر فلسفه عرب" یاد می شود.
Abū Sahl al-Qūhī: ابو سهل ویجان بن رستم الکاهی ریاضیدان ، فیزیکدان و ستاره شناس ایرانی بود. وی اهل کوه ، منطقه ای در طبرستان ، آمل بود و در قرن 10 در بغداد شکوفا شد. او یکی از بزرگترین هندسه ها محسوب می شود که بسیاری از نوشته های ریاضی و نجومی را به او نسبت داده اند.
Abu al-Layth al-Samarqandi: ابواللیلث سامرقندی فقیه و مفسر قرآن حنفی بود که در نیمه دوم قرن 10 زندگی می کرد. وی تالیف کتابهای مختلفی در زمینه الهیات و آثار فقیه از جمله بḥر al العلūم ، ن بحر العلوم ، تفسیر قرآن ، همچنین به تفسیر الصمرقندی و تنب al الĠāلیفان ، تنبی ال الغافلین است.
Farouk Kaddoumi: فاروق قدومی نیز کنیه او ابو لطفعلی شناخته شده است، دبیر کل تا 2009 بوده است و بین سال های 2004 و 2009 رئیس کمیته مرکزی فتح و بخش سیاسی ساف، عامل از تونس است.
Abu al-Mafakhir of Banten: سلطان ابو المفاخیر محمود عبدالكادیر یا معروف به پانگران راتو حاكم بانتن در شمال غربی جاوه اندونزی بود و اولین حاكم در هرجای جزیره جاوه بود كه لقب سلطان را به خود اختصاص داد ، كه در سال 1638 تحت عنوان نام عربی ابوالمفاخیر محمود عبدالكادیر. این موضوع مقدماتی را برای سلطان آگونگ از ماتارام ایجاد کرد تا خودش این عنوان را به خود اختصاص دهد.
Al-Mahani: ابوعبدالله محمد بن عاصا مهانی ریاضیدان و ستاره شناس ایرانی متولد ماهان ، و فعال در بغداد ، خلافت عباسی بود. آثار مشهور ریاضی وی شامل شرح وی در مورد عناصر اقلیدس ، ارشمیدس درباره کره و استوانه و منلائوس ، Sphaerica و همچنین دو رساله مستقل بود. وی به طور ناموفق سعی در حل مسئله ای داشت که ارشمیدس از تقسیم کره ای به دو جلد نسبت معین ارائه داد ، مسئله ای که بعداً توسط ریاضیدان قرن 10 ابو جعفر الخزین حل شد. تنها اثر شناخته شده وی در زمینه نجوم در مورد محاسبه آزیموتها بود. وی همچنین به مشاهدات نجومی مشهور بود و ادعا کرد که تخمین های او درباره زمان شروع سه ماه گرفتگی متوالی تا نیم ساعت دقیق بوده است.
Ibn Taghribirdi: جمال الدین یوسف بن الامیر سیف الدین تقریبردی یا ابوالماسین یوسف بن طغری-بردī یا ابن تغریبردی مورخ اسلامی بود که در قرن پانزدهم در زمان حکومت مملوک متولد شد. وی نزد العینی و المقریزی ، دو نفر از مورخان و محققان برجسته قاهره در آن روز تحصیل کرد. مشهورترین اثر وی تواریخ چند جلدی مصر و سلطنت مملوک به نام النجوم الزهیرا فی ملوک مصر و القاهره است . سبک او آنالیستی است و تاریخ های مشخصی را برای بیشتر رویدادها می دهد. این قالب روشن می کند که ابن تقریبردی به سلطان ها و سوابق آنها دسترسی ممتازی داشته است. نام "Taghribirdi" با ترکی جدید \ "Tanrıverdi \" وابسته است و در زبانهای ترکی به معنای خدادادی است.
Abu al-Majd ibn Abi al-Hakam: n ابوالمجد بن ابی الحکم عبیدالله ابن مظفر البائلی پزشک ، نوازنده و منجمی از دوران طلای اسلامی اندلسی-عرب بود که در دمشق ، سوریه زندگی می کرد.
Abu al-Makarim: ابوالمکریم سعدالله بن جرجیس بن مسعد (درگذشته 1208) کشیش کلیسای ارتدوکس قبطی اسکندریه در قرن سیزدهم بود. ابوالمكاريم را بيشتر به عنوان نويسنده اثر معروفي تحت عنوان تاريخ كليساها و صومعه ها مي شناسند . این حدود سال 1200 نوشته شده است.
Sultan al-Hasan ibn Sulaiman: سلطان الحسن بن سلیمان ، که اغلب او را "ابوالموحب" می خوانند ، از سال 1310 تا 1333 حاکم عرب کیلوا کیسیوانی ، در تانزانیا امروزی بود. نام کامل وی ابوالمظفر حسن ابو الف بود -مواهب بن سلیمان مطعون بن حسن بن طالوت المهدال.
Abu'l-Mawahib al-Shinnawi: ابوالمعاهب الشیناوی یا ابوالمعاهب احمد بن علی بن عبدالقدس الشیناوی که به او " الخامی " یا الحنایی نیز معروف است استاد نظم صوفیه شطریه است.
Abu al-Misk Kafur: ابوالمیسک کافور (905–968) ، همچنین به نام های اللیثی ، السوری ، اللبی از شخصیت های مسلط به اخشید مصر و سوریه بود. وی که در اصل یک برده سیاه پوست بود ، احتمالاً اهل اتیوپی بود ، وی را به عنوان وزیر مصر منصوب کردند و از سال 946 پس از مرگ اربابش محمد بن توغج ، عملاً به عنوان حاکم این کشور شد. پس از آن ، وی تا زمان مرگ در سال 968 بر قلمرو اكشید - مصر و جنوب سوریه - حكمرانی كرد.
Abu al-Misk Kafur: ابوالمیسک کافور (905–968) ، همچنین به نام های اللیثی ، السوری ، اللبی از شخصیت های مسلط به اخشید مصر و سوریه بود. وی که در اصل یک برده سیاه پوست بود ، احتمالاً اهل اتیوپی بود ، وی را به عنوان وزیر مصر منصوب کردند و از سال 946 پس از مرگ اربابش محمد بن توغج ، عملاً به عنوان حاکم این کشور شد. پس از آن ، وی تا زمان مرگ در سال 968 بر قلمرو اكشید - مصر و جنوب سوریه - حكمرانی كرد.
Abu al-Mu'in al-Nasafi: ابوالمعین النصافی مهمترین متکلم حنفی آسیای میانه در مکتب ماتوریدیت اسلام سنی پس از امام ابومنصور ماتوریدی به حساب می آمد ، شرح نسبتاً مفصلی از پیشینیان ماتوریدی آسیای میانه ارائه داد.
Ayman al-Zawahiri: ایمن محمد ربیع الظواهری یک تروریست مصری است که از ژوئن 2011 به عنوان رهبر گروه تروریستی القاعده شناخته می شود ، پس از مرگ وی جانشین اسامه بن لادن می شود و یک عضو فعلی یا سابق و مقام ارشد سازمان های اسلامی است که حملات خود را آغاز کرده اند در آسیا ، آفریقا و خاورمیانه و همچنین برخی در آمریکای شمالی و اروپا. وی در سال 2012 از مسلمانان خواست که گردشگران غربی را در کشورهای مسلمان ربوده باشند.
Abu al-Muhajir Dinar: ابو المهاجر دینار امیر ایفریکیه تحت خلافت اموی بود.
Berkyaruq: رکن الدین ابوالمظفر برکیاروق بن ملکشاه ، معروف به برکیاروق (برکیارق) ، پنجمین سلطان امپراتوری سلجوقی از سال 1094 تا 1105 بود.
Abu al-Najib Suhrawardi: ابو النجاب عبد القدیر سهروردی (1097–1168) یک صوفی پارسی سنی مذهب بود که در سهرورد ، نزدیک زنجان متولد شد و نظم صوفیه سهروردیه را بنیان نهاد. وی در بغداد قوانین اسلامی را آموخت ، سپس در کنار رود دجله عقب نشینی کرد و شاگردان خود را جمع کرد ، که در نهایت به ترتیب صوفیان سهروردیه تبدیل شد. شهاب الدین ابو حفص عمر سهروردی ، برادرزاده پدری وی ، این نظم را گسترش داد. نام او همچنین گاهی اوقات به عنوان دیالدین الدین ابو ن نجیب سهروردی رونویسی می شود.
Abu al-Najib Suhrawardi: ابو النجاب عبد القدیر سهروردی (1097–1168) یک صوفی پارسی سنی مذهب بود که در سهرورد ، نزدیک زنجان متولد شد و نظم صوفیه سهروردیه را بنیان نهاد. وی در بغداد قوانین اسلامی را آموخت ، سپس در کنار رود دجله عقب نشینی کرد و شاگردان خود را جمع کرد ، که در نهایت به ترتیب صوفیان سهروردیه تبدیل شد. شهاب الدین ابو حفص عمر سهروردی ، برادرزاده پدری وی ، این نظم را گسترش داد. نام او همچنین گاهی اوقات به عنوان دیالدین الدین ابو ن نجیب سهروردی رونویسی می شود.
Alī ibn Ahmad al-Nasawī: علی بن احمد النساوی ریاضی دان پارسی از خراسان ، ایران بود. وی در دوران سلطان بویه مجد الدوله که در سالهای 1029-30 م درگذشت و در زمان جانشینی خود شکوفا شد. وی کتابی در زمینه ریاضیات به زبان فارسی و سپس عربی با عنوان "رضایت از محاسبه هندو" نوشت. وی همچنین در مورد لممات ارشمیدس و قضیه منلائوس نوشت ، جایی که وی اصلاحاتی را در کتاب "Lemmata" انجام داد که توسط ثابت بن قورا به عربی ترجمه شد و آخرین بار توسط ناصر الدین طوسی اصلاح شد.
Abu Nu'aym Ridwan: ابونعیم ریدوان وزیر و فرمانده نظامی در امارت گرانادا بود. وی که مسیحی با اصالت کاستیلایی و کاتالان بود ، متولد شد و در کودکی در کالاتراوا اسیر شد و به عنوان برده به کاخ آورد. او به اسلام گروید و در زمان اسماعیل اول ، درجه های خود را افزایش داد و سرانجام به عنوان مربی محمد سلطان پسر منصوب شد. هنگامی که دومی در ده سالگی سلطان محمد چهارم شد ، ریدوان همچنان عهده دار مسئولیت وی شد و به همراه مادربزرگ سلطان فاطیما بینت الاحمر به عنوان نوعی سلطنت عمل کرد. محمد در سال 1329 وی را به عنوان حاجی منصوب کرد و وی را به مقام عالی رتبه دربار تبدیل کرد. وی در زمان سلطنت جانشین محمد یوسف اول و اولین سلطنت (1354–1359) محمد پنجم در این سمت باقی ماند ، به جز مکثی کوتاه در دوره یوسف. وی هنگام کودتایی که محمد پنجم را در سال 1359 خلع کرد ، کشته شد.
Abu al-Qasim: نام ابوالقاسم یا ابوالقاسم ، به معنای پدر قاسم ، كونیا یا نام انتسابی پیامبر اسلام محمد است كه وی را به عنوان پدر فرزندش قاسم بن محمد توصیف می كند. از آن زمان این نام توسط موارد زیر استفاده شده است:
Abu'l-Qasim Darguzini: ابوالقاسم درگوزینی ، معروف به دارگوزینی ، یک دیوان سالار پارسی بود ، که یکی از چهره های برجسته امپراتوری سلجوقی در اوایل قرن 12 بود.
Abu'l-Qásim Faizi: ابوالقاسم فیضی یا فایجی (1906–1980) بهائی پارسی بود. وی در دانشگاه آمریکایی بیروت تحصیل کرد و در آنجا دوست خوبی با منیب شهید داشت.
Al-Zahrawi: ابوالقاسم خلف بن العباس الزهروی انصاری مشهور به الزهراوی ( الزهراوي ) ، لاتین شده به نام ابولكاسیس ، پزشك ، جراح و شیمیدان اندلسی عرب بود. وی را بزرگترین جراح قرون وسطا می دانند و از او بعنوان "پدر جراحی مدرن" یاد می کنند.
Abolqasem Lahouti: ابوالقاسم لاهاتی شاعر و فعال سیاسی ایرانی-شوروی بود که در ایران در دوران انقلاب مشروطه ایران و در تاجیکستان در اوایل دوران اتحاد جماهیر شوروی فعالیت می کرد.
Abu al-Qasim Muhammad ibn Abbad: ابوالقاسم محمد بن عباد بنیانگذار معروف سلسله عبادید بود. وی اولین حاکم مسلمان مستقل سویل در الاندلس بود که در سال 1042 درگذشت.
Abu al-Qasim Muqane'i: طاهر بن محمد بن ابراهیم (بخاری) یا ابوالقاسم مقنعی یک پزشک پارسی در قرن دهم بود. او شاگرد رازز بود. ابو بکر ربیع بن احمد الاخاونی بخاری از او در کتاب خود به نام " هدایت الموتعلمین فی الطیب " به عنوان "استاد" نام برد: آنچه من در اینجا می گویم از استاد من ابوالقاسم مقنعی است که نام او طاهر است و شاگرد الرضی بود.
Abu al-Qasim al-Baghawi: ابو القاسم ، عبد الله بن محمد بن عبد على العازى الباغاوى ، كونى او ابن بنت مونو بود. او فقیه بغداد بود. المرضوبی شاگرد او بود.
Abu al-Qasim al-Habib Neishapuri: ابوالقاسم الحبیب نیشابوری پزشکی ایرانی از خراسان بود که پیش از سال 1750 قبل از میلاد زندگی می کرد. نام او نشان می دهد اهل نیشابور بوده است.
Al-Hakim al-Samarqandi: الحکیم ابوالقاسم اسحق السمرقندی ، دانشمند اهل سنت ، حنفی ، قاضی (قاضی) و حکیمی از ماوراoxالنهر بود که نزد ابوبکر الورراق تصوف را در بلخ فرا گرفت. برخی منابع وی را شاگرد المعتوریدی در فقه و کلام توصیف می کنند.
Abu al-Qasim al-Husayn ibn Ruh al-Nawbakhti: ابوالقاسم الحسین بن روح نوبختی سومین نماینده از چهار نماینده ای بود که توسط حجت الله المهدی در دوازدهمین امام شیعیان اثنی عشری منصوب شد. وی اهل قم بود و در زمان عثمان بن سعید اسدی معاون اول به بغداد مهاجرت کرد. النوبختی یار معاون دوم ابوجعفر محمد بن عثمان بود و برای چندین سال نماینده او شد. پس از مرگ نوبختی ، ابوالحسن علی بن محمد ال سامری به عنوان معاون چهارم حجت الله مهدی منصوب شد.
Abu al-Qasim al-Khoei: آیت الله العظمی سید ابوالقاسم الموسوی الخویی یک مرجع شیعه ایرانی-عراقی بود. الخویی یکی از تأثیرگذارترین علمای اثنی عشری محسوب می شود.
Abu'l-Qasim al-Husayn ibn Ali al-Maghribi: ابوالقاسم حسین بن علی مغربی، نیز نامیده می شود الوزیر المغربی و نام خانوادگی AL-کمیل Dhu'l-Wizaratayn، آخرین عضو Banu'l مغربی، یک خانواده از بود دولتمردانی که در قرن 10 و اوایل قرن 11 در چندین دادگاه مسلمانان خاورمیانه خدمت می کردند. خود ابوالقاسم قبل از فرار با پدرش به مصر فاطمیون در حمدانید حلب به دنیا آمد و در آنجا وارد بوروکراسی شد. پس از اعدام پدرش ، او به فلسطین گریخت و در آنجا رهبر محلی بادیه نشین ، مفارج بن داغفال را به شورش علیه فاطمیان (1311–1011) برانگیخت. هنگامی که شورش شروع به تزلزل کرد ، او به عراق گریخت و در آنجا به خدمت امیران آل بویه در بغداد درآمد. اندکی پس از آن وی به جزیره نقل مکان کرد و در آنجا به خدمت اوقیلیان موصل و سرانجام مروانید میای فاریقین درآمد. وی همچنین شاعر و نویسنده تعدادی رساله بود ، از جمله "آینه برای شاهزادگان".
Aboul-Qacem Echebbi: ابوالقاسم اقبی شاعر تونسی بود. وی احتمالاً بیشتر به خاطر نوشتن دو بیت پایانی سرود ملی فعلی تونس ، هومات الحیمه ، که در ابتدا توسط شاعر مصری مصطفی سادیک الرفیعی نوشته شده است ، شناخته شده است.
Aboul-Qacem Echebbi: ابوالقاسم اقبی شاعر تونسی بود. وی احتمالاً بیشتر به خاطر نوشتن دو بیت پایانی سرود ملی فعلی تونس ، هومات الحیمه ، که در ابتدا توسط شاعر مصری مصطفی سادیک الرفیعی نوشته شده است ، شناخته شده است.
Al-Zahrawi: ابوالقاسم خلف بن العباس الزهروی انصاری مشهور به الزهراوی ( الزهراوي ) ، لاتین شده به نام ابولكاسیس ، پزشك ، جراح و شیمیدان اندلسی عرب بود. وی را بزرگترین جراح قرون وسطا می دانند و از او بعنوان "پدر جراحی مدرن" یاد می کنند.
Abu al-Qasim al-Zayyani: ابوالقاسم از زایانی یا به طور کامل ابوالقاسم بن احمد بن احمد بن علی بن ابراهیم از زایانی (1734 / 35–1833) مورخ ، جغرافی دان ، شاعر و دولتمرد مغربی از قبیله بربر زایانه در مراکش بود. وی مأموریت های دیپلماتیک را در دربار عثمانی انجام داد و تلاش های دولت را برای به دست آوردن قبایل تحت اقتدار مرکزی انجام داد. نوشته های وی شامل چندین گزارش تاریخی از سلسله های عثمانی و آلائوی است. از زایانی پانزده اثر در زمینه تاریخ و جغرافیا نوشت. حتی برخی از نویسندگان وی را بزرگترین مورخ مراکش می دانند.
Al-Zahrawi: ابوالقاسم خلف بن العباس الزهروی انصاری مشهور به الزهراوی ( الزهراوي ) ، لاتین شده به نام ابولكاسیس ، پزشك ، جراح و شیمیدان اندلسی عرب بود. وی را بزرگترین جراح قرون وسطا می دانند و از او بعنوان "پدر جراحی مدرن" یاد می کنند.
Abu al-Qasim ibn Hasan ibn Ajlan: م'یدالدین ابوالقاسم بن آسان بن عجلان الاسعانی بین سالهای 1443 و 1447 دو بار امیر مکه بود.
Abū Sahl al-Qūhī: ابو سهل ویجان بن رستم الکاهی ریاضیدان ، فیزیکدان و ستاره شناس ایرانی بود. وی اهل کوه ، منطقه ای در طبرستان ، آمل بود و در قرن 10 در بغداد شکوفا شد. او یکی از بزرگترین هندسه ها محسوب می شود که بسیاری از نوشته های ریاضی و نجومی را به او نسبت داده اند.
Abu al-Rabi Sulayman: ابو ربیع سلیمان (پادشاهی 28 ژوئیه 1308 - 23 نوامبر 1310) یک حاکم مارینی در مراکش بود. پسر یا نوه ابو یعقوب یوسف و برادر ابو ثابت امیر که در سال 1308 در 19 سالگی جانشین وی شد.
Abu al-Rabi Sulayman: ابو ربیع سلیمان (پادشاهی 28 ژوئیه 1308 - 23 نوامبر 1310) یک حاکم مارینی در مراکش بود. پسر یا نوه ابو یعقوب یوسف و برادر ابو ثابت امیر که در سال 1308 در 19 سالگی جانشین وی شد.
Abu al-Rafi ibn Abu al-Huqayq: ابوالرفیع بن ابو الحقیق سردار قبایل یهودی واحه خیبر بود. وقتی الحقیق به عشایر همسایه نزدیک شد تا لشکری ​​برای حمله به مسلمانان ایجاد کنند ، آنها به کمک یک عرب که به گویش یهودی صحبت می کرد او را ترور کردند. برادران وی ، شاعران مشهور الربیع بن ابوالحقایق و سلام بن ابوالحقیق نیز به دستور محمد ترور شدند. (استناد لازم)
Abu al-Rafi ibn Abu al-Huqayq: ابوالرفیع بن ابو الحقیق سردار قبایل یهودی واحه خیبر بود. وقتی الحقیق به عشایر همسایه نزدیک شد تا لشکری ​​برای حمله به مسلمانان ایجاد کنند ، آنها به کمک یک عرب که به گویش یهودی صحبت می کرد او را ترور کردند. برادران وی ، شاعران مشهور الربیع بن ابوالحقایق و سلام بن ابوالحقیق نیز به دستور محمد ترور شدند. (استناد لازم)
Abu al-Rafi ibn Abu al-Huqayq: ابوالرفیع بن ابو الحقیق سردار قبایل یهودی واحه خیبر بود. وقتی الحقیق به عشایر همسایه نزدیک شد تا لشکری ​​برای حمله به مسلمانان ایجاد کنند ، آنها به کمک یک عرب که به گویش یهودی صحبت می کرد او را ترور کردند. برادران وی ، شاعران مشهور الربیع بن ابوالحقایق و سلام بن ابوالحقیق نیز به دستور محمد ترور شدند. (استناد لازم)
Al-Biruni: ابوریحان بیرونی در عصر طلای اسلامی دانشمند و پیرو سیاست ایرانی بود. وی به گونه های مختلف "بنیانگذار هند شناسی" ، "پدر دین تطبیقی" ، "پدر ژئودزی مدرن" و اولین انسان شناس لقب گرفته است.
Abu al-Razi Muhammad ibn Abd al-Hamid: ابوالرضی محمد بن عبد الحمید فرماندار قرن نهم یمن برای خلافت عباسی بود.
Abu al-Razi Muhammad ibn Abd al-Hamid: ابوالرضی محمد بن عبد الحمید فرماندار قرن نهم یمن برای خلافت عباسی بود.
Abu al-Salt: ابوالعلت اموی i بن عبد العزیز بن ابی العṢل al الد‐ن‐ الد‐نī الاندلسی ، که در لاتین به او می گویند آلبوزاله ، یکی از اقشار مختلف اهل اندلس و عرب بود که در مورد داروسازی ، هندسه ، فیزیک ارسطو و نجوم می نوشت. آثار او در مورد ابزارهای نجومی هم در جهان اسلام و هم در اروپا خوانده شد. او گاه گاهی به پالرمو نیز سفر می کرد و در دربار راجر اول سیسیل به عنوان پزشک ملاقات کار می کرد. وی با ترجمه آثار خود در شبه جزیره ایبری و جنوب فرانسه در اروپا به خوبی شناخته شد. وی همچنین با معرفی موسیقی اندلس به تونس که بعداً به توسعه معارف تونس منجر شد ، اعتبار دارد.
Al-Qabisi: ابوالصقر عبدالعزیز بن عثمان بن علی القبیسی ، معروف به القبیسی ، و گاهی اوقات به آلچابیز ، عبدالعزیز ، عبدالعزیز ، ستاره شناس ، ستاره شناس و ریاضیدان مسلمان بود.
Al-Qabisi: ابوالصقر عبدالعزیز بن عثمان بن علی القبیسی ، معروف به القبیسی ، و گاهی اوقات به آلچابیز ، عبدالعزیز ، عبدالعزیز ، ستاره شناس ، ستاره شناس و ریاضیدان مسلمان بود.
Al-Sijzi: ابوسعید احمد بن محمد بن عبد الجلیل السیجزی یک ستاره شناس ، ریاضیدان و منجم مسلمان ایرانی بود. وی به دلیل نامه نگاری با البیرونی و پیشنهاد چرخش زمین به دور محور خود در قرن دهم مشهور است.
Al-Mutanabbi: ابی السیب احمد بن الوسین المتنبی الکیندی از الکفه ، خلافت عباسی ، شاعر معروف عرب عباسی در دربار سیف الدوله در حلب بود و برای او 300 شاعر شعر سرود. . به عنوان یکی از بزرگترین ، برجسته ترین و تأثیرگذارترین شاعران در زبان عربی ، بیشتر کارهای وی به بیش از 20 زبان در سراسر جهان ترجمه شده است. شعر او عمدتاً حول تعریف و تمجید از پادشاهانی است که در زمان حیات خود از آنها دیدار کرده است. او شعر را از نه سالگی شروع کرد. وی به دلیل هوش سرشار و ذکاوت بسیار مشهور است. مطنبی با شعر خود به خود افتخار می کرد. از جمله مباحثی که وی مطرح کرد ، شجاعت ، فلسفه زندگی و شرح جنگها بود. بسیاری از شعرهای وی در جهان عرب امروز بسیار رواج یافته و هنوز هم رواج دارد و ضرب المثل محسوب می شود. استعداد عالی او را به بسیاری از رهبران زمان خود نزدیک کرد. وی از آن رهبران و پادشاهان در قبال دریافت پول و هدیه ستایش کرد. سبک شعری او باعث محبوبیت زیادی در زمان خود شد.